صفحه اصلی » یادداشت ها » زیر پوست شهر جایی برای آسیب های فردی و اجتماعی

زیر پوست شهر جایی برای آسیب های فردی و اجتماعی


زیر پوست شهر جایی برای آسیب فردی و اجتماعی


نمایش میدانی زیر پوست شهر به کارگردانی محمد مظفری در روز هفدهم بهمن ماه مهمان دانشگاه خلیج فارس بود که در پارک دانشجو اجرا گردید . این نمایش همانطور که مثل اکثر کارهای قبلی این کارگردان پیش بینی می شد پرداختن به آسیب اجتماعی بود ، آسیب در زیر پوست شهر یعنی هدف کانون خانواده ها که با یک آسیب جدی به راحتی فرو می ریزد تا جامعه دچار یک نوع بیماری گردد تا بعد از آن هزینه های زیادی صرف درمان ، راه حلها ، همایشها و حتی قصه ها ، فیلمها و نمایش ها گردد . آقای مظفری کارگردانی که نمایش های میدانی زیادی را حتی در سطح بین المللی اجرا نموده است این بار دست روی آسیب های اعتیاد ، طلاق و گوشی همراه گذاشته بود و بازیگرانش از تماشاگران می خواست تا با پاسخ به سئوالات ، او را در روند  پیشگیری از این آسیب ها یاری نماید چیزی که پایه و اساس نمایش های خیابانی و میدانی است یعنی مشارکت تماشاگران در نمایش . نمایش میدانی زیر پوست شهر با نوازنده و خواننده گیتار تماشاگران را جمع میکند و وقتی اجتماع شکل گرفت دو بازیگرانش آقای بحرانی و خانم همتی گوشه هایی از آسیب های اجتماعی را به نمایش می گذارند نمایش تقریبا اپیزودی است که در هر اپیزود یک گوشه ای از آسیب را  نمایش می گذارند و در پایان هر اپیزود از مردم و تماشاگران می خواهد که قضاوت کنند و نظر و حتی راهکار خود را بیان نمایند . امروزه در دنیای فشرده شده ما که مردم حوصله کتاب خواندن و یا مطالعات طولانی و حتی تحمل سخنرانی راندارند بخصوص نسل جدید که بیشترین وقت خود را صرف نگاه کردن مانیتور تلفن همراه می کنند استفاده از تصویری کردن آسیب های اجتماعی و گوشزد به نسل آسیب دیده یا در معرض این آسیب ها می تواند بسیار مناسب و کارآمد باشد امروز در اجتماع پارک دانشجو خیلی از افرادی بودن که برای اولین بار تئاتر خیابانی را دیدند و تاثیری که روی آنها داشت به مراتب بیشتر از من داشت که بارها این گونه نمایش ها را تماشا کرده ام و این یعنی بردن تئاتر در میان مردم ، آنجا که مردم به استقبال نمایش نمی آیند و از آن فاصله می گیرند تئاتر خیابانی فرصتی است تا به میان این مردم رفت و با آن حرف زد و فاصله ها را کم کرد.  امروز به غیر از کارمندان دانشگاه ، دانش آموزانی به تماشا آمدند که برای اردو از طرف مدرسه به پارک دانشجو و کنار دریا آمده بودند ، رهگدران، جوانان موتور سوار گوشه نشین پارکها و حتی کارگران پارک تماشاگر این نمایش شدند بی دلیل نیست تئاتر خصوصا تئاتر خیابانی و میدانی را مردمی ترین هنر تصویری می نامند. یعنی همه تماشاگرت می شوند تا تو با آنها درد دل کنی . برایشان بگویی و حتی بشنوی . برای گروه نمایشی ایلیا آرزوی موفقیت دارم .
خداداد رضایی / بهمن ۱۳۹۶

Print Friendly, PDF & Email

درباره‌ خداداد رضایی

نویسنده، کارگردان و پژوهشگر هنر نویسنده 24 نمایشنامه نویسنده 5 فیلمنامه نویسنده 8 داستان تالیف 5 کتاب نویسنده 18 مقاله هنری

این مطلب را نیز بخوانید

سفرنامه اربعین نود شش

سفرنامه اربعین هنوز خبری از ویزا نیست و من نگران فقط تصاویر اربعین را از ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

فروشگاه کتابهای هنری من رد کردن